Biografie

Al sinds 1979 laten The Amazing Stroopwafels de vonken ervan afvliegen en zij gaan onvermoeibaar door. De groep bestaat uit Wim Kerkhof (schopt contrabas, toetsen en zang) en Rien de Bruin (gitaar, accordeon, zang) meestal bijgestaan door Arie van der Graaf op elektrische gitaar. Op straten en op pleinen (nog steeds !). maar ook in café's, dierentuinen, bedrijfsopheffingen, de metro. sauna's, theaters, blusboten, hengelsport- en aquarium-verenigingen spelen ze, ja zelfs bij mensen thuis. Het direct contact met het publiek staat voorop en daarom mijden ze menselijke oceanen, zoals megadisco's of popfestivals. Op radio en TV zijn ze regelmatig te zien en te horen.

Op 21 maart 1979 gaan Wim Kerkhof en Fred Piek met elkaar in zee, over de naam wordt niet lang nagedacht: The Amazing Stroopwafels! Ze spelen op straat, op de Lijnbaan in Rotterdam, en tegelijk ook in zaaltjes, café's en clubs, met Nederlandstalig en Engels, eigen repertoire. Het loopt al gauw storm met de optredens en in het najaar beginnen ze al te spelen met een hele band: Contrabassist Wim Kerkhof speelt daarin piano, Arie van der Graaf op elektrische gitaar, Koos Pakvis (bas) , Louis Debij (drums) en multiinstrumentalist Rens van der Zalm.

Er wordt in 1980 een eerste LP gemaakt op het Universe label met "Dievenwagen" en "Heb Meelij Jet"(de eerste single). Tweede single "Ome Kobus" stijgt in de zomer van 1981 mede dankzij Radio Tour de France van Herman van der Velden in de hitlijsten totdat een boycot het lied treft: "Ome Kobus heeft zijn linkerbeen verloren" zou discriminerend zijn voor gehandicapten. Fred Piek verlaat in 1981 de groep voor een solocarrière, toch speelt hij tot 1984 af en toe mee.

Wim Kerkhof maakt met Arie van der Graaf, Koos Pakvis en Louis Debij de 2' LP "Mooi Weer", later heruitgebracht als "Oude Maasweg". Het nummer "Oude Maasweg" wordt een echte klassieker: Niet dat het melancholieke tweetalige lied hoog op de hitparade scoort, maar het wordt tientallen jaren al veel gedraaid en verschijnt op vele compilatieplaten en CD's.
Vanaf de 3' LP 'In Vuur En Vlam" komt het accent meer te liggen op Nederlandstalige nummers. Omdat The Amazing Stroopwafels een echte live-act zijn komt er in 1983 live-LP uit "Wat Een Leven !". Een aantal tours in Denemarken zorgt voor het enige Deenstalige nummer , "Den Vade Motorvej".

Maar ach! Begin 1984 is de grote Nederpop hausse over, voor de viermansband wordt het werk minder maar het duo (met inmiddels Rien de Bruin op gitaar, accordeon en zang) wordt nog zeer veel gevraagd. Arie van der Graaf verlaat voor korte tijd de band en de Stroopwafels treden veel op als duo, soms bijgestaan door Henk Heylema op diverse instrumenten.

Nog een single kon er worden gemaakt, "Ik Ga Naar Frankrijk". Het nummer slaat in als een bom en weldra wordt de LP "5" opgenomen. Op de plaat spelen Koos Pakvis, Arie van der Graaf en Louis Debij mee. Van "5" komen meer succesvolle singles af.-"Lonesome Cowboy", "Hallo Bandoeng", "Water" en "Eindelijk Vrij". Het aantal optredens schiet omhoog. Voor de hoes van de volgende LP "De Straat Betaalt" worden 1500 valse duizendjes gedrukt, tot grote schrik van de officier van justitie (de zaak wordt geseponeerd). "Geld Maakt Gelukkig" en "Kees' sierden deze LP. Eind '86 treden ze op in het Gala of the Year van Lee Towers in Ahoy, tegelijkertijd komt Arie van der Graaf "live" weer terug en versterkt vanaf dat moment het duo op elektrische gitaar. Het duo wordt trio.

In 1987 richt Wim Kerkhof zijn eigen label op, "Quiko". Alle voorgaande platen en rechten worden van de maatschappij teruggekocht en een jaar later verschijnt de eerste CD, simpelweg "The Amazing Stroopwafels" geheten met daarop alle bekende singles tot dan toe. Vele tienduizenden exemplaren gaan over de toonbank. Contrabas en gitaar worden geheel wit geschilderd voor het album "The Amazing Stroopwafels Gaan Te Ver' Ook Rien en Wim keurig in witte smoking: Dat ging echt te ver. Op het verzoek van een omroep om in die kleding op te treden, werd natuurlijk niet ingegaan. "Het Vak", "Geen Leven Op Mars" en "Voor De Storm", de prachtige ballade over de watersnoodramp van 1953 van die plaat haalden alle 3 de eerste plaats van de Rijnmond-Top 30.

Op de straten van Jakarta in Indonesië zijn de wafels in 1989 te horen, daarna spoeden zij zich naar Venetië voor de hoesfoto van "Macaroni In De Nacht', hun 8e LP tevens 3e CD. Ze blijven, met de singles "Fietsen' en "Zwart Nazareth" op zak, enthousiast doorspelen vele honderden optredens per jaar. Gefrustreerd zijn de drie heren alleen over het feit dat ze nooit in militaire dienst zijn geweest, (alle 3 afgekeurd!) en daarvan getuigt "Ik Ben Geen Man ( Want Ik Ben Nooit In Dienst Geweest)" van hun legergroene CD "Kano's En Gevulde Koeken". Daarop ook de oudere-jongere ode "De Haren 60" over het Kralingse Bos.

Soms wel 5 keer op een dag wordt er opgetreden met een tomeloos enthousiasme en hoe kleiner de zaal, hoe leuker ze het lijken te vinden: Dan zeggen zij altoos:" 'T Was Grandioos !" aldus hun 25ste single van de CD "Onbeperkt Houdbaar'. In 1994 komen 2 CD's uit- Eerst "Badmuts Verplicht", waar alle Stroopwafelliedjes over het Rijnmondgebied op een CD bijeengebracht zijn, o.a. "Capelle Schollevaar" waar ze vocaal worden ondersteund door Levi Weemoedt en Cees Pons, die veel teksten samen met Wim Kerkhof schrijft.

De andere CD dat jaar heet "Het Leven Is Een Feest'. Geen feest voor de Kerstman althans. want die wordt in "Santa Claus 'Raus" stevig op de hak genomen- Het lied haalt zelfs de Britse en Canadese media.

Gitarist Arie van der Graaf brengt zijn eerste instrumentale solo CD uit, "Arie's Koffie", en in 1996 verschijnt "Stroopwafel Speciaal", een album dat bij 6 regionale omroepen CD van de week wordt. Gestoken in een hoes in snackbarsfeer bevat de plaat "Tropisch Nederland" over de positieve gevolgen van het broeikaseffect en het vlijmscherpe, korte protestlied "Sport". Er wordt dat jaar zelfs opgetreden in Bosnië, Tuzla om precies te zijn. Af en toe krijgen de Stroopwafels ondersteuning van Cees Pons (zang, akoestische gitaar) en Bob Struik (elektrische gitaar) als vliegende keep.

Zo'n 150 nummers hebben The Amazing Stroopwafels op de plaat gezet, in de studio geholpen door technicus Fred de Groot. Ook de nieuwe CD, "Fijn Kamperen Met Moderne Vrouwen" is met ongeveer dezelfde ploeg als 20 jaar geleden tot stand gekomen. Naast de ode aan de Maastunnel , "Bloemenman, Wat Eten Wij Vandaag" en "Stofzuigen" vinden we het eerste Tsjechisch-Deense lied in de wereldgeschiedenis. Een internationale doorbraak ? In februari 1999 traden The Amazing Stroopwafels op in New York, live op Broadway. Vervolgens belandden 4 politiek incorrecte nummers (waaronder de ode aan "Varkensvlees") op een maxisingle. In 2000 kwam het succesvolle album "Hard Voor Weinig" uit, een compilatie van alle singles uit de jaren 90. "Oranje Spinazie" is een wishful-thinking voetbal single gebleken, bij de EK finale in de Kuip kleurde de Maas niet oranje !

In 2001 was Rotterdam Culturele Hoofdstad en dat werd gevierd met het uitbrengen van “De Reus van Rotterdam”, een eerbetoon aan de man na wiens dood de Maasstad de lucht in schoot. Die laatste nummers staan op het zeventiende album van The Amazing Stroopwafels, “Eeuwige Vlam’. Intussen blijft een lied uit 1981, “Oude Maasweg”, zorgen voor steeds hogere noteringen in door Radio 2 luisteraars samengestelde lijsten. Hoewel het wel wordt gesuggereerd, hebben de wafels geen fanclub, maar bij steeds meer mensen die ze op straat zien spelen ( nog steeds!), of bij de vele andere optredens raken zij de juiste snaar. Van 44 in de Top 2000 (eind 2002) naar zelfs de 26e plaats in 2005, hoog in de Top 50 van het Nederlandstalige Lied, hoog in de Top 80 van de Jaren 80. Het meest amazed zijn de Stroopwafels zelf. Inmiddels is ook het uit 1984 stammende “Ik ga naar Frankrijk” aan een herwaardering toe: In 2005 kwam de plaat binnen op 805 in de Top 2000.

Voor het project “Koninginnen van de Nacht – Tippelhits”, een initiatief van Carrie voor verslaafde prostituees, maakten ze het lied “Keileweg”.
Dit komt ook voor op hun nieuwe CD “Van de Straat”. Daarop ook de zomerhit “Rijksweg 77”( korte wegen komen weer in zwang) in Westernswing stijl. De single klom tot de tweede plaats van de Rijnmond Top 30.

Het zilveren jubileum wordt in maart 2004 gevierd met optredens in het Bibliotheektheater in Rotterdam. Als gasten werken Joost Belinfante, Izak Boom, Marjolein Meijers, Arie van der Krogt, Johan Jansen, Jan de Ligt en schrijver Hrvoje Senda mee. Rien, Arie en Wim worden begeleid door Koos Pakvis op basgitaar en Hans Greeve op drums. Zij zijn ook van de partij bij de succesvolle theatertour die in het najaar van 2004 gehouden wordt. Tegelijk komt de eerste DVD uit, ”The Amazing Stroopwafels 25 Jaar”. Daarop een drie kwartier durend live optreden in de Schiecentrale in Rotterdam, de film van Huib Maaskant uit 1992 ”Stroopwafels The Movie” en een aantal TV optredens van lang geleden. De kennismaking met het theater is goed bevallen: Begin 2007 is er een nieuwe uitgebreide theatertour, “Strooptocht”. Dat is ook de titel van het nieuwe cd album dat in januari 2007 uitkomt.

Een tweede dvd “Van Blankenburg tot Zwart Nazareth” verschijnt in de herfst van 2006, historische beelden, films en foto’s uit o.a. het Rotterdamse Gemeentearchief gecombineerd met de tekst en muziek van the Amazing Stroopwafels. Een single daarvan, “Blankenburg”, over het aan de industrie opgeofferde dorp op het eiland Rozenburg, staat binnen 3 weken op de eerste plaats van de Rijnmond 30. In diezelfde lijst komt opvolger “Heiden(en zijn altijd vrolijk)” ook op de eerste plaats uit. Vlak voordat de reprise van de theatertour “Strooptocht” begint in 2008 krijgen de Stroopwafels nog een leuke verrassing te verwerken: In de Top 2000 wordt Oude Maasweg nu gekozen op de 16e plaats, terwijl “Ik Ga Naar Frankrijk”, in de zomer nog tweede in Radio Tour de France Tourartiest verkiezing, op 600 staat.

De afwisseling van speelplekken ( nog steeds op straat, naast theaters in cafe's, voor feesten, stakingen, bedrijfsopheffingen, liften enz.) werkt zeer inspirerend en het enthousiasme waarmee gemusiceerd wordt is onveranderd groot.